Bjorn van Lieshout – Natuurfotografie

Gebied: Kalkeifel

Eerste pinksterdag ben ik op stap gegaan met een goede vriend. De vorige keer zijn we samen naar de Viroinvallei gegaan en deze keer stond een bezoekje aan de kalkeifel op het programma. Het doel van de reis: Vlinders fotograferen.

Bruin Zandoogje in tegenlicht. (f 5.6 | 1/640 sec. | EV -1 stop)

Van een fotografe bij de VNF-E had ik enkele leuke locaties gekregen, waar veel vlinders zouden zitten. Nou, dat was niet gelogen. Ik heb nog nooit zoveel vlinders op één plek gezien. Ze zaten er niet alleen in grote aantallen, maar er zaten ook veel verschillende soorten. Er fladderden verschillende soorten zandoogjes, blauwtjes en parelmoervlinders. Maar we vonden ook andere soorten, zoals bloeddrupjes, het dambordje en het groot geaderd witje.

Een Klaverblauwtje warmt zich op in het vroege zonlicht. (f 5.6 | 1/160 sec. | EV -0,3 stop)

Op zulke dagen is het altijd maar afwachten wat het weer doet. Daar hadden we deze keer veel geluk mee. ’s Ochtends vroeg was er een beetje dauw, wat het altijd goed doet op foto’s. De zon liet zich van zijn goede kant zien. Af en toe ging hij even schuil achter een wolk, maar dat duurde nooit lang. Hierdoor was het licht in de middag vrij hard. Dit is niet het mooiste licht om mee te fotograferen, maar door een beetje te spelen met de compositie heb ik toch nog wat foto’s kunnen maken waar ik wel blij mee ben.

Een Bosparelmoervlinder rust op een margriet. (f5.6 | 1/100 sec.)

Dit is een gebied waar ik zeker nog eens terug zal komen, want het is meer dan de moeite waard.

Lente in het Wijboschbroek

Onverwacht had ik vandaag de middag vrij. Het weer was prachtig, dus ben ik weer eens een keertje op stap gegaan met de camera. Eén van de eerste plekjes die ik elk voorjaar als eerste bezoek is het Wijboschbroek. Hier zijn twee simpele redenen voor.

De eerste reden is de Slanke Sleutelbloem. Dit is een beschermde plant, waarvan er een kleine hoeveelheid in het Wijboschbroek bloeien. Ik ben nog nooit echt tevreden geweest met de foto’s van de slanke sleutelbloem. Het is dus ieder jaar weer een uitdaging om met een beter resultaat thuis te komen, dan de vorige keer. Hier dit versie van 2011. Eindelijk een foto waar ik wel tevreden over ben, maar het kan natuurlijk altijd beter.

Slanke Sleutelbloem

De tweede reden om ieder jaar weer terug te gaan naar het Wijboschbroek zijn de bosanemonen. Iedere lente is de hele bosbodem bezaaid met bosanemonen. Het is al prachtig om daar rond te lopen.  Ook het fotograferen van de bosanemonen gaat altijd vrij gemakkelijk. Eigenlijk altijd zit er wel een leuke foto tussen. Dit jaar wederom een plaatje kunnen schieten waar ik tevreden over ben.

Bosanemoon

Gebied: de Leijgraaf

De Leijgraaf (of Leigraaf) is een beek die tussen Erp en Boekel uit de Aa ontspringt, om uiteindelijk bij Middelrode weer in de Aa terug te stromen. Oorspronkelijk was de Leijgraaf niet eens een beek, maar een laag gelegen gebied, waar het water van de Peelhorst zich verzamelde. In 1609 werd besloten om het gebied te ontwateren door een beek te graven. Letterlijk betekent Leijgraaf dan ook ‘geleide gegraven loop’. Door het graven van de beek werd het land langs de loop meer geschikt voor landbouw. In natte tijden wordt het overtollige water snel afgevoerd door de beek en in droge tijden kunnen de boeren het water van de Leijgraaf gebruiken om hun land te besproeien. In de 60-er jaren van de vorige eeuw werden de oevers steiler gemaakt. De Leijgraaf had toen meer weg van een klein kanaal, dan van een beek. In het begin van deze eeuw heeft het waterschap samen met de gemeentes waar de Leijgraaf doorheen stroomt een ontwikkelingsplan voor dit gebied opgesteld. In het kader van dit plan worden de oevers van de Leijgraaf weer glooiend gemaakt en om de driehonderd meter worden er poelen aangelegd voor insecten, amfibieën en reptielen. Zodoende moet het gebied niet alleen voor planten en dieren, maar ook voor toeristen aantrekkelijker worden.

Het gedeelte van de Leijgraaf dat ik vaak bezoek ligt bijna aan het begin van het stroomgebied, achter de Goorse bossen bij Erp. De reconstructie van het beekje is hier al voor een groot gedeelte uitgevoerd. In mijn vorige post heb je al kunnen lezen over de zeldzame tengere grasjuffer, die zijn intrek heeft genomen in de poelen die er zijn gegraven. Maar onder libellenkenners is de Leijgraaf vooral bekend als woongebied van een andere zeldzame libel; de bandheidelibel. Alleen al voor deze twee soorten is de Leijgraaf een bezoekje waard.

De mooiste tijd om bij de Leijgraaf te gaan kijken is in juli en augustus. Niet alleen heb je in deze twee maanden de grootste kans om de bandheidelibel te vinden, (wat overigens niet zo moeilijk is, aangezien er honderden exemplaren zitten) maar bovendien is dit de tijd dat de meeste veldbloemen langs de oevers in bloei staan, waar weer veel soorten insecten op af komen.

Klik op de link ‘lees verder’ voor de technische informatie over de foto’s.

(meer…)

Gebied: Heere Peel

Het afgelopen weekend zijn we met de hele vriendengroep een weekendje naar bungalowpark ‘Het Meerdal’ gegaan, voor een korte vakantie. Omdat er mooi weer was voorspeld had ik mijn camera meegenomen, zodat ik ‘s ochtends vroeg kon gaan fotograferen, terwijl de anderen nog lagen te slapen. Ik wist helemaal niet wat ik daar aan natuur kon verwachten. Ik was dan ook aangenaam verrast dat direct achter het park twee natuurgebieden lagen. Het grootste van de twee gebieden is de Schadijkse bossen. Maar voor mij, als macroliefhebber, was het tweede gebied veel interessanter. En dat gebied is ‘De Heere Peel’.

Het is een klein stukje peellandschap dat in 2003 is aangelegd, om onderdeel uit te maken van een groot natuur- en recreatiegebied. Dat het gebied nog niet zo lang bestaat kun je duidelijk zien aan alle jonge bomen. Bij de vennetjes en ruige graslanden hebben toch al veel insecten een thuis gevonden.

Ondanks dat ‘De Heere Peel’ heel erg klein is. Ondanks dat het er behoorlijk druk is, gelegen precies tussen twee bungalowparken. Ondanks dat het gebied nog helemaal moet ontwikkelen. Ondanks dat ik helemaal lek ben gestoken door de muggen. Ondanks dit alles ben ik helemaal weg van dit stukje natuur. Waarom dan? Gewoon omdat ik er enkele mooie foto’s heb kunnen maken van veel verschillende onderwerpen.

(meer…)

Gebied: De Stippelberg

De Stippelberg is één van de mooiste natuurgebieden van Noord-Brabant. Samen met het Beestenveld en de Nederheide vormt ze het grootste aaneengesloten bosgebied van de provincie. In het bos liggen verschillende kleine heideveldjes, vennetjes en poelen. Ook lopen er verschillende beken door de Stippelberg. Dit zorgt er voor dat het toch een heel gevarrieerd landschap is. Het is een prachtig bos voor lange wandelingen. Maar ook fotografisch gezien is er genoeg te beleven.

Één van mijn favoriete plekjes binnen de stippelberg is een klein ven, met een eilandje er midden in. Hier heb ik al veel bijzondere insecten gefotografeerd, zoals de venwitsnuitlibel, de phegeavlinder, de plasrombout, de vuurlibel en de zwervende heidelibel.