Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen hier op de weblog. Heb ik dan echt een winterslaap gehouden, zoals ik in één van mijn laatste berichten suggereerde? Nee, dat zeker niet. Al heb ik niet veel foto’s gemaakt, toch ben ik druk bezig geweest. Ik ben veel tijd kwijt geweest met de organisatie van verschillende leuke evenementen voor het NVN, zoals onlangs het seminar met Frans Lanting. Ook kun je regelmatig een nieuw berichtje van me lezen op de NVN weblog.
Naast de dingen die ik doe voor het NVN kun je ook regelmatig iets nieuws vinden op mijn facebookpagina. Gelukkig is het alweer bijna lente. Dan ga ik er weer vaker op uit om te fotograferen en zal er ook weer vaker een berichtje van mij op deze weblog staan. Dus: Binnenkort meer!
Dit bericht is geplaatst op 19 maart 2011.
Er is nog geen reactie op dit bericht.
Nog een paar uurtjes en we zitten alweer in 2011. Ik wens iedereen een hele prettige jaarwisseling en een geweldig Nieuwjaar!
Crossing the bridge to the New Year.
Er is 1 reactie op dit bericht.
Van mij mogen ze de winter overslaan. Wat is daar nou aan? Al je vingers en tenen bevriezen. Je kunt amper een stap zetten zonder dat je uitglijdt. En er zijn bijna geen insecten of bloemen te vinden. Voor een macrofotograaf zoals ik is er in dit jaargetijde weinig te fotograferen, behalve abstracte foto’s van sneeuw en ijs.
De winter is in mijn ogen vooral het domein van de landschapsfotografen. Maar weinig is zo moeilijk als een goede landschapsfoto maken. Iedereen kan een camera pakken en een landschap vastleggen. Zeker in de sneeuw lijkt het wel alsof iedere foto raak is. En dat is juist het probleem. Hoe kun je dan nog een foto maken die er uit springt? Daarom houd ik in de winter meestal een fotografische winterslaap. Mijn camera raak ik bijna niet aan. Ik zit binnen, met mijn voeten op de verwarming, de foto’s van de zomer te bewerken.
Heel af en toe word ik wakker uit mijn winterslaap. Dan pak ik de camera en trek er op uit. Meestal kom ik terug met een tiental abstracte frutseltjes op mijn geheugenkaartje, die ik allemaal meteen in de prullenbak kan gooien. Soms heb ik de camera niet eens uit de tas gehaald. Als ik in de winter tien foto’s maak waar ik tevreden over ben, dan heb ik een goede winter gehad.
Maar af en toe heb je van die dagen, dat alles samenkomt. Van die dagen dat zelfs ik mijn landschapslens op mijn camera zet. Afgelopen maandag was zo’n dag. De omstandigheden waren dan ook perfect: Een dik pak sneeuw, een blauwe lucht… en dichte laaghangende mist. De sfeer was echt geweldig. Ik hoop dat deze bijzondere sfeer ook op de foto een beetje overkomt.
Winterlandschap
Er zijn 3 reacties op dit bericht.
Het stond al een tijdje met koeienletters in mijn agenda geschreven: Boomkikkers fotograferen. Afgelopen zondag was het eindelijk zover. Samen met twee andere natuurfotografen ben ik op pad gegaan om deze kleine kikkertjes te zoeken.
Aaibare boomkikkers.
Veel natuurfotografen hebben wel een paar foto’s van de boomkikker in hun portfolio. En dat is ook niet zo verrassend. Boomkikkers zijn heel aaibare beestjes. Als je er over nadenkt is het eigenlijk best bijzonder, dat een groen beestje zonder vacht, zo’n hoge aaibaarheidsfactor heeft. Maar als die grote ogen je aankijken, dan ben je meteen verkocht. Ook bij mij stond de boomkikker al jarenlang hoog op het verlanglijstje.
Smoesjes.
Meestal sta ik heel vroeg op om te gaan fotograferen. Maar voor boomkikkers is dat helemaal niet nodig. Het was al na acht uur toen we bij de locatie aankwamen, en dat was nog een half uur te vroeg. In het begin leek het er op dat we mooi weer zouden krijgen, maar al snel werd de lucht donkerder en begon het te motregenen. Er waren een aantal kikkertjes zich lieten zien, alleen hadden ze weinig zin om te poseren. De meeste draaiden alweer snel om en kropen weg in het struikgewas. Natuurlijk zijn dit allemaal maar smoesjes. Als natuurfotograaf moet je onder alle omstandigheden met bruikbare foto’s thuis komen. Het is duidelijk dat ik nog veel moet leren.
-
-
Boomkikker 01
-
-
boomkikker 02
-
-
boomkikker 03
Volgende keer beter.
Ik weet dat het geen geweldige foto’s zijn. De compositie is niet optimaal en de scherptediepte is veel te klein. Toch ben ik er blij mee. Al is het maar omdat er boomkikkers op de foto’s staan. De volgende keer hoop ik dat de weersomstandigheden iets beter zijn. Misschien dat ik dan ook met betere foto’s thuis kom.
Camera-instellingen.
Dat de weersomstandigheden tegenvielen blijkt wel uit de camera-instellingen van de tweede foto. Zelfs met het diafragma helemaal open op f2.8 en een isowaarde van 1600, had ik een sluitertijd nodig van 1/40e seconde om de foto te maken. Met zulke lange sluitertijden ben ik blij dat de foto nog scherp is, zelfs al heb ik een statief gebruikt.
Dit bericht is geplaatst op 14 september 2010.
Er zijn 3 reacties op dit bericht.
De Leijgraaf (of Leigraaf) is een beek die tussen Erp en Boekel uit de Aa ontspringt, om uiteindelijk bij Middelrode weer in de Aa terug te stromen. Oorspronkelijk was de Leijgraaf niet eens een beek, maar een laag gelegen gebied, waar het water van de Peelhorst zich verzamelde. In 1609 werd besloten om het gebied te ontwateren door een beek te graven. Letterlijk betekent Leijgraaf dan ook ‘geleide gegraven loop’. Door het graven van de beek werd het land langs de loop meer geschikt voor landbouw. In natte tijden wordt het overtollige water snel afgevoerd door de beek en in droge tijden kunnen de boeren het water van de Leijgraaf gebruiken om hun land te besproeien. In de 60-er jaren van de vorige eeuw werden de oevers steiler gemaakt. De Leijgraaf had toen meer weg van een klein kanaal, dan van een beek. In het begin van deze eeuw heeft het waterschap samen met de gemeentes waar de Leijgraaf doorheen stroomt een ontwikkelingsplan voor dit gebied opgesteld. In het kader van dit plan worden de oevers van de Leijgraaf weer glooiend gemaakt en om de driehonderd meter worden er poelen aangelegd voor insecten, amfibieën en reptielen. Zodoende moet het gebied niet alleen voor planten en dieren, maar ook voor toeristen aantrekkelijker worden.
Het gedeelte van de Leijgraaf dat ik vaak bezoek ligt bijna aan het begin van het stroomgebied, achter de Goorse bossen bij Erp. De reconstructie van het beekje is hier al voor een groot gedeelte uitgevoerd. In mijn vorige post heb je al kunnen lezen over de zeldzame tengere grasjuffer, die zijn intrek heeft genomen in de poelen die er zijn gegraven. Maar onder libellenkenners is de Leijgraaf vooral bekend als woongebied van een andere zeldzame libel; de bandheidelibel. Alleen al voor deze twee soorten is de Leijgraaf een bezoekje waard.
De mooiste tijd om bij de Leijgraaf te gaan kijken is in juli en augustus. Niet alleen heb je in deze twee maanden de grootste kans om de bandheidelibel te vinden, (wat overigens niet zo moeilijk is, aangezien er honderden exemplaren zitten) maar bovendien is dit de tijd dat de meeste veldbloemen langs de oevers in bloei staan, waar weer veel soorten insecten op af komen.
-
-
Bandheidelibel
-
-
Zwartsprietdikkopje
-
-
Korenbloem
-
-
Sint-jansvlinder
-
-
Kanaaljuffer
Klik op de link ‘lees verder’ voor de technische informatie over de foto’s.
(meer…)
Dit bericht is geplaatst op 5 juli 2010.
Er zijn 2 reacties op dit bericht.
